W nocy z 24 na 25 marca 1944 sotnia UPA napadła na Bełz, ograbiła i spaliła kościół, plebanię oraz domy mieszkańców, banderowcy zamordowali przy tym ponad 100 Polaków. lewo|mały|258x258px|Stan obecny Po korekcie granic w 1951 roku ruiny skrzydeł dawnego klasztoru dominikanów rozebrano i użyto jako materiału budowlanego, rozebrano także większość murów obwodowych kościoła. Obecnie zachowały się jedynie: apsyda prezbiterium z dwiema przyporami i południowym fragmentem wschodniej ściany prezbiterium, dolna część przypory przy rozebranym północnym fragmencie wschodniej ściany prezbiterium, północno-wschodni narożnik przęsła korpusu nawowego z przyporami narożną i frontową oraz fragment północno-zachodniego narożnika przęsła korpusu nawowego z przyporą frontową. Skrzydło północne klasztoru i dzwonnica-brama zachowane są obecnie w dobrym stanie po przeprowadzeniu generalnego remontu z lat 2005–2007. Obecnie zachowany fragment budynku dawnego klasztoru jest użytkowany przez Radę Miejską Miasta BełzaM. Biernat, Kościół pw. Najświętszej Marii Panny i klasztor OO. Dominikanów w Bełzie, [w:] Kościoły i klasztory rzymskokatolickie na terenie dawnego województwa bełskiego, t. 1, red. A. Betlej, A. Dworzak, Kraków 2021, s.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kościół Najświętszej Marii Panny w Bełzie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.