Oberliga – najwyższa klasa drużynowych rozgrywek szachowych w Niemieckiej Republice Demokratycznej, odbywająca się w latach 1950–1991. Organizatorem zawodów był Deutscher Schachverband der DDR.
Historia Pierwsze i jedyne drużynowe mistrzostwa radzieckiej strefy okupacyjnej Niemiec w szachach miały miejsce w 1949 roku, miesiąc przed utworzeniem Niemieckiej Republiki Demokratycznej, i odbywały się pod nazwą Mannschaftsmeisterschaft der Sowjetischen Besatzungszone. Zwycięzcą tych rozgrywek został wówczas BSG Erich Zeigner Leipzig. Od 1950 roku zainaugurowano mistrzostwa NRD, systemem każdy z każdym. W 1955 roku wprowadzono system ligowy rozgrywany w cyklu rocznym, osiem weekendów na sezon. W sezonie 1957/1958 odbywały się rozgrywki w Sonderlidze (lidze specjalnej) i Oberlidze, a zwycięzcy obu lig zagrali w barażu o mistrzostwo; SC Einheit Dresden pokonał w tym meczu BSG Motor Gotha 9,5:6,5. W latach 1958–1965 liga odbywała się systemem Semi-Scheveningen, w którym czterech czołowych zawodników z każdej drużyny grało w dywizji Oberhaus, a czterech pozostałych w dywizji Unterhaus.