Abu'l-Abbas Ahmad ibn Iszak (), znany bardziej pod królewskim tytułem Al-Kadir (, al-Qādir bi'llāh, "Uczyniony potężnym przez Boga"; ur. 28 września 947 w Bagdadzie, zm. 29 listopada 1031 tamże) – dwudziesty piąty kalif dynastii Abbasydów.
Życiorys Abu'l-Abbas Ahmad urodził się 28 września 947 roku w Bagdadzie. Jego ojcem był syn osiemnastego kalifa Al-Muktadira, książę Iszak. Matką Abu'l-Abbasa Ahmada była niewolnica i konkubina Tammani lub Dimna.
Jako książę Abbasydów, Ahmad otrzymał dobre wykształcenie. Ahmad miał przyrodnią siostrę, Aminę. To właśnie z nią pokłócił się o spadek. Doniosła na niego ich wspólnemu kuzynowi, kalifowi At-Ta’iowi, jakoby planował zastąpić go na stanowisku kalifa. Ahmad chcąc uniknąć schwytania ukrywał się przez około trzy lata w pobliżu Basry.
22 listopada 991 roku doszło do pojmania At-Ta’ia w trakcie zaplanowanej audiencji przez ludzi Baha al-Daula, ówczesnego emira Iraku. Podczas gdy pałac kalifa został splądrowany, kalif został owinięty w szatę i przyprowadzony do rezydencji emira, gdzie został aresztowany. Powodem emira do obalenia kalifa była utrata pieniędzy na opłacenie armii. Tego samego dnia Al-Kadir został mianowany jego następcą.