45 minutach; Niemcy ponieśli ciężkie straty i zostali zmuszeni do wycofania się.
13 września 1939 roku w wyniku ostrzału artyleryjskiego na terenie przedsiębiorstwa wybuchł pożar. Został on ugaszony przez dwie sekcje Warszawskiej Straży Ogniowej, pomimo trudności z dotarciem do znajdującego się w pobliżu linii frontu zakładu.
Przedsiębiorstwo mogło wznowić produkcję po przywróceniu dostaw energii elektrycznej w październiku 1939 roku.
Dzięki interwencji u dowódcy SS Gustaw Pal, który biegle władał językiem niemieckim, uratował przed rozstrzelaniem grupę pracowników i członków ich rodzin, których wybuch powstania warszawskiego 1 sierpnia 1944 roku zastał na terenie fabryki. Zostali oni następnie ewakuowani wozami konnym „Dobrolina“ do Podkowy Leśnej i Łowicza. W pierwszych dniach powstania na terenie zakładu znajdował się punkt oporu oraz działał punkt sanitarny jednostki Armii Krajowej dowodzonej przez Wacława Stykowskiego.
W czasie II wojny światowej przedsiębiorstwo zostało zniszczone w stosunkowo niewielkim stopniu (według innego źródła w 1945 roku budynki były zniszczone w 70%, a urządzenia techniczne w 80%). Produkcję wznowiono w grudniu 1946 roku.