Kompleks był w dobrym stanie technicznym, od zachodu sąsiadował z nimi rozległy, płaski teren, dogodny do ćwiczeń kawaleryjskich, a jednym z nielicznych mankamentów koszar była niewykończona kuchnia pułkowa. Głównymi obiektami kompleksu były dwa duże, bliźniacze bloki koszarowe wykonane z muru pruskiego, usytuowane równolegle do ul. Szubińskiej. W pierzei ulicy znalazły się również: dom mieszkalny podoficerskiej kadry zawodowej i wozownia-magazyn. Za nimi, w głębi znajdowała się kuchnia ze stołówką-świetlicą, budynek dowództwa, magazyn i wolnostojące ustępy. Obszerny plac apelowy otaczał zespół stajni i trzy kryte ujeżdżalnie. Za stajniami znajdował się ambulans weterynaryjny, kuźnia, stajnia kontumacyjna oraz strzelnica i boisko. Przy koszarach ulokowano kasyno oficerskie.

9 marca 1920 pułk odjechał na front do Małopolski Wschodniej, a do bydgoskich koszar wrócił po zakończeniu wojny polsko-bolszewickiej 25 listopada 1920. W późniejszym okresie dokwaterowano w nich również 10 szwadron pionierów i 8 szwadron łączności. 1 maja 1921 przy bramie głównej koszar odsłonięto pomnik upamiętniający poległych żołnierzy pułku. Drugi pomnik – brązowe popiersie marsz.