W sierpniu 1944 został Głównym Inspektorem Lasów Państwowych, następnie od października 1944 do lipca 1945 pełnił obowiązki dyrektora naczelnego Lasów Państwowych, następnie zajmował stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Lasów (sierpień 1945 – wrzesień 1947) i Ministerstwie Leśnictwa (wrzesień 1947 – styczeń 1949). Współtwórca dekretu o upaństwowieniu lasów i Straży Leśnej. 31 grudnia 1944 (lub 1 kwietnia 1945) został posłem do Krajowej Rady Narodowej na wniosek Stronnictwa Ludowego, zasiadał w niej do końca kadencji 1947. Działał kolejno w Stronnictwie Ludowym (lubelskim) (1944–1945), Polskim Stronnictwie Ludowym (mikołajczykowskim) (1945–1946), Polskim Stronnictwie Ludowym „Nowe Wyzwolenie” (1946–1947), ponownie SL (1947–1949) i Zjednoczonym Stronnictwie Ludowym (od 1949). W 1944 został zastępcą skarbnika w Tymczasowym Zarządzie Głównym SL i zastępcą przewodniczącego Głównego Sądu Partyjnego. Do 1946 zasiadał w radzie naczelnej PSL (mikołajczykowskiego). W 1946 został skarbnikiem PSL „Nowe Wyzwolenie” i zajmował to stanowisko do rozwiązania partii . W ramach ZSL był m.in.