Kosmala nawiązuje do gatunku literackiego zwanego hodoeporikon. Już we wstępie polemizuje z dystopijną wizją Raya Bradbury'ego, przedstawiając świat, w którym ludzie oddalają się od kultury wyższej na rzecz masowej rozrywki. Choć ujęcie kultury popularnej jako zdegenerowanej jest przesadzone, Bradbury trafnie przewidział zagrożenia związane z technologią i konsumpcjonizmem. Autorka podkreśla wartość idei i literatury jako narzędzi do zmiany świata na lepsze oraz apeluje o zachowanie głębszego spojrzenia na kulturę, zamiast poddawania się biernej rozrywce. W opinii filozofa, Antoniego Siemianowskiego: Kolejny raz Irmina Kosmala poprzez absorbujące zapiski z lektur ujawnia przed nami swoją uszlachetnioną pamięć. (...) Dziś oddaje w ręce czytelnika zbiór swoich lekturowych "wglądów i sądów", stanowiących ślad pamięci o autorach dla niej szczególnie ważnych. Język, jakim posługuje się Irmina Kosmala w swoich recenzjach jest gęsty, co znaczy, że przez jej wgląd w czyjeś myśli i ich absorpcję, widzimy rzeczywistość nie tak jak przez szybę, ale jak przez witraż. To piękny, choć subiektywny widok.