Były to obiekty prowizoryczne, pobudowane latem 1922. Ten prawdopodobnie największy budynek koszarowy Wojska Polskiego nigdy nie doczekał się kanalizacji, a ścieki odprowadzane były prosto do rzeki odkrytym cuchnącym rynsztokiem. W kolejnych latach, na zachód od koszar urządzono strzelnicę oraz zainstalowano hydrofory, ciągi komunikacyjne wybrukowano, a w północno-zachodniej części kompleksu powstało osiedle mieszkaniowe. Wzniesiono też krytą ujeżdżalnię, której nadano imię płk. dypl. Adama Korytowskiego. Z początkiem lat 30. XX w. oddano do użytku murowaną stajnię na 70 koni, a 23 czerwca 1938 pobudowano drugą, na 88 koni. W 1939 doprowadzono do stanu surowego kościół garnizonowy pw. św. Stanisława Kostki.
Koszary w Nowej Wilejce w dużej swojej części są zachowane do dziś (2020). Istnieje większa część głównego budynku koszarowego i kilka mniejszych (ul. Parko 21), większość domów mieszkalnych (ul. Pergales 30 i 32 i ul. Parko 1, 3, 7, 15A), a także kościół i drewniany pawilon (ul. Pergales 34). W budynku głównym mieści się Republikański Wileński Szpital Psychiatryczny. Ocalała też stajnia szwadronu ckm 13 puł. (ul. Genia 13), przylegająca do lokalnego bazarku i pełniąca funkcje handlowe. Na południowy zachód od kościoła, tuż za ul. Pergales, widoczne są pozostałości strzelnicy z betonowymi schronami dla tarczowych.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wojsko w Nowej Wilejce Nowa Wilejka