Chaetomium globosum G. Winter – gatunek grzybów z rzędu Sordariales.

Systematyka Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum Chaetomium, Chaetomiaceae, Sordariales, Sordariomycetidae, Sordariomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.

Po raz pierwszy opisał go w 1817 r. Gustav Kunze i nadana przez niego nazwa naukowa jest ważna. Jest neotyp i epityp. Gatunek ma kilkanaście synonimów. Niektóre z nich: Chaetomium rectum Sergeeva 1961 Chaetomium subglobosum Sergeeva 1960

Morfologia Grzyb mikroskopijny. Kolonie na OA w temperaturze 24 °C, osiągają średnicę 5,0–7,5 cm w ciągu 10 dni. Składają się z gęstej warstwy owocników, wskutek czego kolonia ma oliwkowoszarą barwę. Owocniki typu perytecjum, ciemnobrązowe do czarniawych, kuliste do jajowatych, przeważnie o średnicy 150–220(–350) µm, z zewnątrz pokryte ciemnymi włoskami. Włoski są liczne, z przegrodami, nierozgałęzione, giętkie lub nawet zwinięte, pigmentowane, zwężające się i mniej pigmentowane w kierunku czubka, o szorstkich ścianach. Worki maczugowate, 8-zarodnikowe. Askospory brązowe, w kształcie cytryny, 9–11 × 7–8,5 µm, z wierzchołkową porą rostkową. Są to grzyby homotaliczne.

Temperatura optymalna do wytwarzania owocników wynosi 18–20 (–24)°C.