Bilans Natarcie zgrupowania ppłk. Okulickiego przyniosło jedynie skromne zdobycze terytorialne. Przyczyną zaledwie częściowego sukcesu wypadu była m.in. zła koordynacja działań. Polskie bataliony wchodziły bowiem do boju nie równocześnie i niekiedy bez wsparcia własnej artylerii, co było spowodowane opieszałym zajmowaniem stanowisk przez tę ostatnią, a także opieszałością jednostek luzujących.

Na zajętym obszarze zorganizowano wysunięty ośrodek oporu, obejmujący trzy rejony: „Górce”, „Fort Wolski” i „Przedmieście Wola”. Obsadziły je odpowiednio: Batalion Stołeczny, I/360 pp i IV/360, na których korzyść działały Lotniczy Oddział Szturmowy, 3. bateria 9 pac, kompania tankietek TKS i 5 zmotoryzowany batalion saperów. Zgrupowanie ppłk. Okulickiego utrzymało się na większości zajmowanych pozycji aż do kapitulacji Warszawy 28 września 1939 roku.