Polskie uderzenie było wymierzone w miejsce, gdzie znajdował się styk pozycji niemieckich 19 i 31 DP.

W momencie rozpoczęcia wypadu sztaby Dowództwa Obrony Warszawy i Armii „Warszawa” nie dysponowały wiarygodnymi informacjami na temat położenia armii „Poznań” i „Pomorze”. W rezultacie nawet kierunek uderzenia zgrupowania ppłk. Okulickiego nie był dostosowany do przewidywanej trasy odwrotu tych związków operacyjnych.

Jako datę rozpoczęcia wypadu wyznaczono 18 września. Tego dnia I/360 pp już około 5:00 znalazł się na punkcie zbornym przy ul. Deotymy. Nawiązywanie łączności z własną artylerią znacznie się jednak przeciągnęło, a w dodatku czołgi i sąsiedni IV/360 pp nadciągnęły z opóźnieniem. W efekcie batalion wyruszył do boju dopiero po kilku godzinach, gdy opadła mgła, która w innym wypadku osłoniłaby polskich żołnierzy.