Początkowo natarcie I/360 rozwijało się pomyślnie. Napotkane niemieckie patrole zostały z łatwością odepchnięte. Po wyjściu na otwarty teren polscy żołnierze znaleźli się jednak pod silnym ogniem niemieckiej artylerii, moździerzy i broni maszynowej, prowadzonym w dodatku z kilku stron. Na skutek ostrzału z rejonu folwarku Jelonki oraz z lasu przed Grotami natarcie 3. kompanii oraz lewego skrzydła 1. kompanii zaczęło wyraźnie zwalniać. Reszta batalionu posuwała się nadal pod osłoną porośniętego lasem terenu. W konsekwencji kierunek natarcia 1. i 3. kompanii zaczął się stopniowo zmieniać na południowo-zachodni. Wkrótce jednak 2. kompania, która wyszła z ogrodów Ulricha na Woli, znalazła się pod silnym ostrzałem dział i moździerzy. Gdy ranny został jej dowódca, ppor. Karaś, żołnierze zalegli, a następnie wycofali się na pozycje wyjściowe. 2. kompania Batalionu Stołecznego, która osłaniała prawe skrzydło natarcia, około 13:00 zaległa pod silnym ostrzałem z rejonu Grotów i poniosła straty.