Golenie mają w kątach przednio-wierzchołkowych dwie bardzo odmienne pod względem wymiarów ostrogi, z których dłuższa ma silną krzywiznę. Odwłok ma trzeci sternit (pierwszy z widocznych) wyciągnięty ku przodowi w zaostrzony na szczycie wyrostek międzybiodrowy. Genitalia samca cechują się obecnością paramer oraz endofallusem zaopatrzonym we falagellum i przynasadowe skleryty.
Ekologia i występowanie Owady te bytują pod korą drzew.
Przedstawiciele rodzaju rozmieszczeni są w krainach: palearktycznej, nearktycznej i neotropikalnej, przy czym największą różnorodność gatunkową osiągają w tej ostatniej. W Stanach Zjednoczonych stwierdzono występowanie 11 gatunków. Z Europy podawane są cztery gatunki, z czego trzy notowane są w Polsce, wszystkie jako rzadko spotykane (zobacz: Laemophloeidae Polski).
Taksonomia Takson ten wprowadził w 1835 roku Pierre F.M.A. Dejean. Cucujus monilis gatunkiem typowy rodzaju wyznaczony został w 1959 roku przez Leonarda P. Lefkovitcha.
Rodzaj ten obejmuje 53 opisane gatunki:
Przypisy
Kategoria:Laemophloeidae Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1835 roku