Po I wojnie światowej koszary przejęło Wojsko Polskie. Głównym użytkownikiem Koszar Bema był (8)14 dywizjon artylerii konnej. Kwaterowały tu również szwadrony zapasowe 1 pułku ułanów, 2 pułku ułanów i 9 pułku strzelców konnych oraz szwadron łączności Podlaskiej Brygady Kawalerii. W 1929 na terenie koszar wybudowano blok oficerski Funduszu Kwaterunku Wojskowego projektu Eustachego Morawskiego. Ostatnią inwestycją przed wybuchem wojny była oddana do użytku w 1939 parterowa wartownia przy bramie południowej.
Po II wojnie światowej koszary nadal użytkowane były przez Wojsko Polskie. W 1949 ich pojemność oceniano na 800 ludzi, 40 koni, 15 dział lub czołgów, 14 samochodów i 40 wozów. Stacjonowały w nim oddziały Wojsk Ochrony Pogranicza. Były to między innymi sztaby 6 Białostockiego oddziału WOP, 22 Białostockiego oddziału WOP, 6 oddziału Ochrony Pogranicza, 22 Brygady WOP i Podlasko-Mazurskiej Brygady WOP. W obiekcie funkcjonowała też Szkoła Samochodowa WOP. W latach 70. i 80. XX w. dokonano dość poważnych zmian w urbanistyce obiektu. Przebudowano wówczas wartownię, zdemontowano północną bramę wjazdową, otynkowano część budynków, a okoliczne tereny przejęły władze miejskie. W latach 90. XX w.