We wrześniu tego roku wstąpił do 4 Dywizji Strzelców Polskich. Początkowo służył w 13 pułku strzelców polskich, a po przybyciu do kraju w 28 pułku strzelców kaniowskich jako dowódca kompanii i batalionu. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 272. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 10 lipca 1922 został zatwierdzony na stanowisku pełniącego obowiązki dowódcy batalionu w 15 pułku piechoty w Dęblinie. W 1923 pełnił obowiązki dowódcy I batalionu 15 pp. Później został przeniesiony do korpusu oficerów administracji, dział kancelaryjny i przydzielony do Komendy Obozu Warownego Osowiec na stanowisko referenta. Następnie służył w Komendzie Obozu Warownego Wilno na stanowisko referenta. 12 kwietnia 1927 prezydent RP nadał mu stopień majora z dniem 1 stycznia 1927 i 1. lokatą w korpusie oficerów administracyjnych, dział kancelaryjny. W lipcu 1927 został przeniesiony do korpusu oficerów piechoty w stopniu majora ze starszeństwem z 1 stycznia 1927 i 20,2 lokatą z równoczesnym przeniesieniem do kadry oficerów piechoty i przesunięty w DOW Wilno ze stanowiska kierownika kancelarii na stanowisko oficera sztabu. W sierpniu tego roku został przydzielony do Komendy Miasta Toruń (później Komenda Placu Toruń) na stanowisko referenta bezpieczeństwa i dyscypliny.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Aleksander Lisowski (wojskowy) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.