Kino przez okres działania prowadziło różnorodną działalność, oprócz uroczystych premier filmowych z udziałem reżyserów, prezentowano również w nim cykle tematyczne (m.in.: Tydzień filmów szkockich, Nowe kino brytyjskie, Tydzień filmów Gaumonta, Dni Klausa Kinskiego itp.). W 1990 w oficynie budynku uruchomiono punkt sprzedaży kaset wideo. W 2002 roku kino zostało zamknięte, a w jego budynku otwarto inne punkty, zachowano jednak neon „Kino Wanda” umieszczony na fasadzie budynku.

Architektura Budynek kina posiada secesyjną fasadę z mozaiką znajdującą się pośrodku. Wnętrze budynku jest pokryte polichromią. Główna sala widowiskowa kina początkowo posiadała 480 miejsc, a po remoncie przeprowadzonym w 1930 – ponad 700. Na suficie budynku, pomalowanym niebieską barwą, znajdowały się liczne lampy, imitujące rozgwieżdżone niebo. Główny ekran kinowy był o wymiarach 7×5 m i był posrebrzany, co było nowością na owe czasy.

W okresie kolejnych lat z prawej strony ekranu (przy której znajdowała się również poczekalnia) dobudowano balkon o długości około 5 metrów, przeznaczony dla orkiestry w okresie filmu niemego (później balkon wyburzono).