thumb|Grób Stefana Styczyńskiego na Cmentarzu Powązkowskim Stefan Stanisław Styczyński (ur. 30 sierpnia 1905 w Łodzi, zm. 18 lipca 1960 w Warszawie) – polski malarz, grafik, konserwator zabytków.
Życiorys Ukończył szkołę powszechną i w gimnazjum w Łodzi. Należał do XV Łódzkiej Drużyny Harcerzy im. Andrzeja Małkowskiego od początku jej istnienia, w latach 1923–1924 będąc jej drużynowym. W latach 1925–1926 odbył służbę wojskową. Następnie studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (1927–1932), jednocześnie do wybuchu II wojny światowej współpracując jako ilustrator z czasopismami dla dzieci, takimi jak: „Płomyk”, „Płomyczek” i „Słonko”. Uprawiał również grafikę, malarstwo oraz zajmował się konserwacją obrazów.
Podczas II wojny światowej współpracował z prasą podziemną. Pod koniec wojny przebywał na Kielecczyźnie, gdzie od 1944 m.in. w powiecie pińczowskim przeprowadzał konserwacje obrazów w kościołach. Po ogłoszeniu dekretu o reformie rolnej, zajmował się, początkowo samodzielnie, następnie od marca 1945 będąc referentem do spraw kultury Starostwa Powiatowego w Pińczowie, zabezpieczaniem podworskich dóbr kultury w majątkach ziemskich, m.in. w: Chrobrzu, Górze, Morsku, Podolanach, Motkowicach i Rzeszówku, i Gnojnie. Prawdopodobnie także w Sancygniowie i Kazimierzy Wielkiej.