Zając czarnyNazwa polska za: (Lepus insularis) – gatunek ssaka z rodziny zającowatych (Leporidae) występujący endemicznie w Meksyku. Jedynym znanym miejscem jego występowania jest wyspa w Zatoce Kalifornijskiej.

Taksonomia Gatunek po raz pierwszy naukowo opisał w 1891 roku amerykański ornitolog i teriolog , nadając mu nazwę Lepus insularis na podstawie dwóch osobników z wyspy Espíritu Santo. Radziecki teriolog w 1964 roku umieścił gatunek w podrodzaju Proeulagus.

Zając czarny jest blisko spokrewniony z zającem wielkouchym (Lepus californicus), występującym w kontynentalnej części Meksyku. Niektórzy specjaliści uważają, że takson ten jest podgatunkiem L. californicus. Zasugerowano, że oba gatunki wywodzą się od wspólnego przodka w wyniku wydarzenia wikariantowego dotyczącego populacji zająca wielkouchego z podgatunku xanti. Izolacja zająca czarnego od form półwyspowych miała miejsce około 11 tys. lat temu, gdy wyspa Espíritu Santo oddzieliła się od półwyspu.

Morfologia Długość ciała (bez ogona) 542–608 mm, długość ogona 64–111 mm, długość ucha 110–122 mm, długość tylnej stopy 107–122 mm;