Komórki konidiotwórcze zintegrowane, mono- i poliblastyczne, końcowe lub interkalarne, cylindryczne lub baryłkowate, 7–14 × 3–3,5 µm, prawie szkliste do jasnobrązowych, gładkie. Konidia samotne, z 2–4(–5) przegrodami, jajowate, elipsoidalne lub maczugowate, 22–37 × 12–18,5 µm, ciemnobrązowe. Ich omórki podstawne są jaśniejsze, gładkie. Teleomorfa nie jest znana.
Kolonie na OA w temp. 25 °C osiągają średnicę 35–55 mm w 2 tyg., są wełniste, białe do szaroliwkowych. Brzeg biały, rewers oliwkowoczarny. Kolonie na PDA w temp. 25 °C osiągają średnicę 35–40 mm w 2 tyg., są wełniste, dymnoszare, szarooliwkowe lub zielonkawooliwkowe. Brzeg biały, rewers oliwkowoczarny. Zarodnikowanie umiarkowane do obfitego.
Występowanie i siedlisko Grzyb glebowy. W Polsce podano wiele jego stanowisk w osadach jeziornych oraz na włośnikach, korzeniach i siewkach jodły, brzozy omszonej, graba pospolitego, lipy drobnolistnej, kupkówki pospolitej, koniczyny łąkowej (podany pod nazwą Trichocladium opacum).
Przypisy
Kategoria:Melanommataceae Kategoria:Mykobiota Polski