Bazydiospory 5–6,5 µm, kuliste, z wyraźnym wyrostkiem wnęki, z pogrubionymi ścianami, z jedną dużą kroplą oleju w protoplazmie.
Występowanie i siedlisko Znane jest występowanie wełniczka pięknego w Ameryce Północnej, Europie i Azji. Najwięcej stanowisk podano w Europie, zwłaszcza na Półwyspie Skandynawskim. Jest rzadszy od wełniczka niebieskozielonawego (Byssocorticium atrovirens). W Polsce do 2003 r. podano jedno tylko stanowisko w Międzyrzecu Podlaskim w 1972 r. Na wydanej w 2006 r. Czerwonej liście roślin i grzybów Polski ma status gatunku wymarłego (w Polsce), w późniejszych latach jednak dwukrotnie podano jednak stanowiska (D. Karasiński w Kaszubskim Parku Krajobrazowym i W. Wojewoda w 2016 r. w Gorcach).
Nadrzewny i naziemny grzyb saprotroficzny. Występuje na martwym drewnie. Zasiedla zbutwiałe drewno drzew iglastych i liściastych, ale występuje także na liściach i innych rodzajach ściółki na ziemi. Zazwyczaj występuje tylko w wilgotnych siedliskach.
Przypisy
Kategoria:Błonkowce Kategoria:Mykobiota Polski