Laemophloeus monilis – gatunek chrząszcza z rodziny Laemophloeidae.

Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1787 roku przez Johana Christiana Fabriciusa pod nazwą Cucujus monilis.

Morfologia Chrząszcz o mocno spłaszczonym grzbietobrzusznie ciele długości od 2,5 do 5 mm. Oskórek jest lśniący, praktycznie nagi.

Głowa jest żółtobrunatna do czerwonobrunatnej, szeroka, o krótkich, ale rzucających się w oczy żeberkach przyocznych. U samca żuwaczki są silniej rozwinięte, a rozprostowane ku tyłowi czułki sięgają poza połowę długości pokryw. Samica ma żuwaczki zwyczajnie wykształcone, a rozprostowane ku tyłowi czułki nie osiągają połowy długości pokryw. Ponadto u samicy występuje wyraźnie wyodrębniona, trójczłonowa buławka.

Przedplecze jest sercowate, dwukrotnie szersze niż dłuższe, żółtobrunatne do czerwonobrunatnego z dużą czarną plamą. Krawędzie boczne ma lekko powcinane, opatrzone niewielkimi ząbkami. Punkty na jego powierzchni są wyraźne, okrągłe i grubsze niż na głowie. U samca przedplecze jest tak szerokie jak głowa i w przedniej części tak szerokie jak podstawa pokryw, u samicy zaś nieco szersze od głowy i w przedniej części węższe od podstawy pokryw. Pokrywy mają szeroki, nieco owalny zarys i są od 1,4 do 1,5 raza dłuższe niż szerokie.