Problematyka artystyczna Kościół zaprojektowany był przez Irenę Obmińską-Wieczorek w formach modernistycznych miał z wyraźne odniesieniami do schematów barokowych. Katarzyna Brzezina-Scheuerer uważa, że fasada kościoła świtarzowskiego jest zbliżona w swym ogólnym charakterze do fasady kościoła w Tuligłowach, dobudowanej do starszej świątyni wg projektów arch. Erwina Wieczorka (1927–1930), męża Ireny. Warto wspomnieć, że sama Obmińska-Wieczorkowa również jest wzmiankowana w kontekście tuligłowskich projektówK. Brzezina-Scheuerer, Kościół parafialny w Świtarzowie, [w:] Kościoły i klasztory rzymskokatolickie na terenie dawnego województwa bełskiego, t. 1, red. A. Betlej, A. Dworzak, Kraków 2021, s. 828.. Lata 20. XX wieku to okres aktywnej pracy zawodowej Ireny Obmińskiej-Wieczorkowej, w 1925 została sekretarzem Koła Architektów we Lwowie, w tym samym roku przygotowała wraz z mężem projekt konkursowy plebanii i kościoła pw. Chrystusa Króla w Stanisławowie (projekt zajął II miejsce). Jan Ostrowski wiąże z Erwinem Wieczoriem i jego żoną Ireną projekty przebudowy kościoła parafialnego w Śniatynie przygotowane w latach 1926–1927, a realizowane w latach 1926–1936J.K. Ostrowski, Kościół parafialny p.w. Wniebowzięcia Najśw.