1918 rok Na początku 1918 roku niemieckie siły podwodne przeszły reorganizację, w wyniku której Flotylla Flandria została podzielona na dwie części: I Flotyllę Flandria (I. U-Flottille Flandern) i II Flotyllę Flandria (II. U-Flottille Flandern), a UB-58 znalazł się w składzie tej pierwszej.
26 stycznia w odległości 15 Mm na północ od Cherbourga U-Boot zatrzymał i po ewakuacji załogi zatopił za pomocą ładunków wybuchowych zbudowany w 1882 roku brytyjski drewniany szkuner „Louie Bell” (118 BRT), płynący z ładunkiem krzemienia z Le Tréport do Runcorn (na pozycji ). Dwa dni później w odległości 8 Mm na południowy wschód od latarni morskiej Portland Bill załoga UB-58 zatrzymała i po zejściu załogi zatopiła ładunkami wybuchowymi zbudowany w 1885 roku brytyjski drewniany kecz „W.H.L.”, płynący pod balastem z Cherbourga do Shoreham-by-Sea.
8 lutego nastąpiła zmiana dowódcy okrętu – kpt. mar. Werner Fürbringer został zastąpiony przez por. mar. Wernera Löwe, dowodzącego uprzednio UC-6, UC-79 i UC-78.
10 marca 1918 roku w Cieśninie Kaletańskiej SM UB-58 wszedł na minę i zatonął wraz z całą, liczącą 35 osób załogą na pozycji .