Od 1943 członek Polskiej Partii Robotniczej, następnie w Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Jesienią 1943 został przerzucony przez radzieckich komunistów na Polesie, skąd dotarł do Lubelszczyzny i na Mazowsze. W ramach radzieckiej partyzantki był m.in. dowódcą specgrupy. Latem 1944 został pełnomocnikiem Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego ds. wojennych dostaw rzeczowych. W styczniu 1945 został członkiem Grupy Operacyjnej „Śląsk” kierowanej przez Aleksandra Zawadzkiego i mającej za zadanie przejąć władzę na Górnym Śląsku. Od 1945 do 1946/7 redaktor naczelny „Trybuny Robotniczej” i zarazem członek egzekutywy Komitetu Wojewódzkiego PPR w Katowicach. Następnie w latach 1947–1949 kierował Robotniczą Spółdzielnią Wydawniczą „Prasa”. Został delegatem na zjazd zjednoczeniowy oraz I, II, III i IV zjazd PZPR, ponadto zasiadał w Centralnej Komisji Rewizyjnej PZPR (1948–1964) oraz Komisji Prasowej KC PRR/PZPR. Od czerwca 1949 do maja 1953 podsekretarz stanu w Ministerstwie Żeglugi, następnie do 1956 wiceprezes Centralnego Urzędu Wydawnictw, Przemysłu Graficznego i Księgarstwa.