zauważając, że o ile w Profesorze Przedpotopowiczu w przeciwieństwie do Doktora Muchołapskiego tytułowy bohater nie podróżuje sam, jego towarzysza Stanisława można porównać do Piętaszka. W powieści widzi także nawiązania do utworów Verne’a i Arthura Conana Doyle’a. Obydwu tytułowych bohaterów (Muchołapskiego i Przedpotopowicza) uznała za podobnych – zapalonych naukowców, racjonalistów i ewolucjonistów, alter ego samego autora (aczkolwiek zauważa, że Przedpotopowicz jest bardziej humanistą niż Muchołapski). Zwróciła także uwagę na pojawiającą się w obydwu powieściach postać lorda Puckinsa, którego „obraz odzwierciedla zakorzenione w świadomości Polaków oceny angielskiej arystokracji”; Puckins jest „inteligentny, prawy i bogaty”, ale także dekadencki, gotów na każde ryzyko, by tylko zwalczyć szaloną nudę swego życia. Szczęśniak zwraca uwagę na ewolucję postaci Puckinsa, który przez spotkania z Muchołapskim i Przedpotopowiczem staje się mniej egoistyczny i bardziej szlachetny, a także zaciekawiony nauką. Szczęsniak także zauważa, że „Powieści Majewskiego są zapisem stanu świadomości polskiej inteligencji z końca XIX wieku. Pojawiają się w nich zatem takie składniki, jak: zainteresowanie Tatrami, patriotyczne powinności, romantyczny stosunek do świata, ale także umiłowanie nauki czy kult pracy”.