Włączył się w działalność niepodległościową, stał za powołaniem oddziału Katipunanu w rodzinnej Marikinie. Była to tajna, wzorowana na wolnomularstwie organizacja, której celem było wyzwolenie Filipin spod panowania hiszpańskiego. Szybko awansował w jej strukturach, otrzymując stopień generalski w rewolucyjnych siłach zbrojnych. Nie był przy tym jedynym wyjątkowo młodym dowódcą wysokiego szczebla znanym z tego konfliktu. Młodszy od niego w chwili awansu był na przykład poległy w 1899 Gregorio del Pilar, a także mający chińskie pochodzenie Manuel Tinio. Bezpośrednio po rozpoczęciu działań zbrojnych członkowie Katipunanu z Marikiny wybrali go na dowódcę lokalnych sił filipińskich. Bautista połączył następnie podległe sobie oddziały z tymi dowodzonymi przez najwyższego przywódcę rewolucji, Andrésa Bonifacio, by wraz z nim zaatakować San Mateo.

Po zakończeniu działań wojennych w zasadzie wycofał się z życia publicznego. Zajął się sprzedażą koni sprowadzanych z Laguny oraz Batangas. Prowadził gospodarstwo rolne. Otworzył także zakład składujący oraz wynajmujący pojazdy konne. Poślubił Cornelię Eustaquio, która przejęła prowadzenie przedsiębiorstwa po jego śmierci. Trzej bracia Bautisty również zaangażowani byli w aktywność niepodległościową.

Przypisy

Kategoria:Filipińscy wojskowi Kategoria:Urodzeni w 1866 Kategoria:Zmarli w 1917