Iwen Słonina albo Jan Bacon – postać z powieści Teodora Parnickiego Czas siania i czas zbierania.
Pochodzenie Iwen Słonina urodził się w diecezji bangorskiej w pierwszej połowie 1382 roku. Jego ojciec Urien Słonina był dzierżawcą ubogiej osady rybackiej, należącej do biskupa Bangoru Jana Gilberta. Iwen utrzymywał, że jest nieślubnym synem biskupa. Uważał też, że jego matka była zbiedniałym potomkiem biskupa Bangoru z XII wieku, Dawida, a w konsekwencji i pierwszego biskupa grenlandzkiego Eryka.
Urien Słonina Kiedy, w czasie swego trzyletniego zarządzania diecezją Bangoru, Jan Gilbert odwiedził ją jedyny raz, spotkał tam Uriena, studenta uniwersytetu w Kantabrydze, klerka i pieśniarza rozmiłowanego w poezjach o Graalu. Podjęta przez biskupa w parę lat później przebudowa wieży katedralnej doprowadziła do odkrycia starych rękopisów związanych z biskupem Erykiem. Pod nieobecność Jana Gilberta, mianowanego tymczasem biskupem Herefordu, rękopisy trafiły w ręce Uriena. Pisma te, szczególnie list Eryka biskupobójcy do biskupa Bangoru Dawida, przekonały Uriena, że kościół Piotrowy, reprezentujący maluczkich, jest od wieków w sporze z wielmożami, i skłoniły go do przystąpienia do powstania Wata Tylera. Po upadku powstania Urien został pojmany i skazany na karę śmierci.