mały|Grób Stanisława Lindberga na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Stanisław Lindberg (ur. 23 maja 1905 w Krakowie lub Kołomyi, zm. 21 kwietnia 1975) – polski działacz partyjny i państwowy oraz prawnik narodowości żydowskiej, doktor nauk prawnych, podsekretarz stanu w Ministerstwie Skupu (1956–1957) i Ministerstwie Przemysłu Spożywczego i Skupu (1957–1969).

Życiorys Syn Ignacego i Marii. W 1930 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim i Szkołę Nauk Politycznych przy tym wydziale. Pracował jako korepetytor, w kancelarii adwokackiej i sądzie w Kołomyi, w 1933 doktoryzował się w zakresie prawa administracyjnego. We wrześniu 1939 uciekł z Krakowa na wschód, przebywał w Kołomyi i Gwoźdźcu, pracując w Oddziale Rolnym Miejskiego Komitetu Wykonawczego, szkole dla dorosłych i kolegium obrońców. Od 1941 do 1942 służył w Armii Czerwonej, następnie przebywał w Tadżykistanie, gdzie pracował w fabryce tkackiej, awansując do stanowiska wicedyrektora ds. produkcji. We wrześniu 1945 podjął pracę w ambasadzie PRL w Moskwie, gdzie uczestniczył w negocjacji umowy morskiej oraz kierował wydziałem prawnym placówki.