Plan ugandyjski (hebr. תוכנית אוגנדה, Tochnit Uganda) lub ugandyjski plan osiedlenia – nazwa propozycji planu osadniczego społeczności żydowskiej w Afryce Wschodniej przedstawiona przez Josepha Chamberlaina Theodorowi Herzlowi 23 kwietnia 1903 roku.
Brytyjska propozycja Afryki Wschodniej stanowiła alternatywę dla przedstawionych przez Herzla planów stworzenia państwa żydowskiego na Cyprze, w Palestynie lub na Synaju. W związku z brakiem realnych szans dla innych lokalizacji, Herzl przedstawił ten plan na VI Kongresie Syjonistycznym w 1903 roku. Plan został zaakceptowany, ale dyskusja nad nim doprowadziła do podziałów w ruchu. Ostatecznie, po śmierci Herzla, plan ugandyjski został odrzucony na VII Kongresie Syjonistycznym. W rezultacie z ruchu syjonistycznego wyłamali się zwolennicy planu (tzw. terytorialiści), tworząc Światową Organizację Terytorialistyczną.
Brytyjczycy nazwali plan ugandyjskim, jednak oferowane Herzlowi tereny pod żydowskie osadnictwo były częścią dzisiejszej Kenii.