Piotr Kaczała, ps. Korab, Mateusz, Zrąb (ur. 29 marca 1891 w Uściu Zielonym, zm. 10 kwietnia 1947 w Jarosławiu) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 29 marca 1891 w Uściu Zielonym, w ówczesnym powiecie buczackim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Macieja i Anastazji z domu Pawełko. Pierwszych pięć klas gimnazjum ukończył w Stanisławowie. Od roku szkolnego 1910/1911 kontynuował naukę w klasie VIa c. k. Gimnazjum II z językiem wykładowym polskim w Tarnopolu. W czerwcu 1913 zakończył naukę w klasie VIIIa i zdał egzamin dojrzałości.
1 października 1913 został powołany do odbycia obowiązkowej służby wojskowej w cesarskiej i królewskiej Armii, w charakterze jednorocznego ochotnika. Służbę odbywał w 95 pułku piechoty we Lwowie. W jego szeregach walczył podczas I wojny światowej. Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1916. Rozpad Austro-Węgier zastał go w Odessie na stanowisku komendanta dworca. Wrócił do Tarnopola, gdzie wkrótce został zatrzymany przez Ukraińców i osadzony w więzieniu. Z więzienia został uwolniony do zajęciu miasta przez Wojsko Polskie.