Silne budowanie świata przez Parliament i Funkadelic oraz ustanowienie indywidualizmu i eskapizmu w ich twórczości przypisuje się częściowo ich uwzględnieniu postaci i alter ego w swojej muzyce. Alter ego pozostają stałym elementem muzyki afrofuturystycznej, a Janelle Monáe, znana współczesna artystka muzyczna, włącza postacie i science fiction do swojej muzyki i wizualizacji albumów.
Dotyczy to również twórczości Jimiego Hendriksa oraz albumu Electric Ladyland i utworu Third Stone from the Sun.
Zapoczątkowany przez Milesa Davisa trend do używania elektrycznych klawiatur, Herbie Hancock szybko rozwinął i docenił rolę dźwięków elektrycznych i syntetycznych w muzyce. W latach 70. i 80. XX wieku, coraz częściej używał elektroniki w swojej muzyce, jednocześnie przyjmując plemienne nazwy dla swojej grupy. Jego okładki płyt były bardzo ważnym elementem tej estetyki, z udziałem takich artystów jak Robert Springett, Victor Moscoso i Nobuyuki Nakanishi.
W 1975 roku japoński artysta Tadanori Yokoo wykorzystał elementy science fiction wraz z podziemnymi mitami wschodnimi, aby przedstawić zaawansowaną cywilizację w swoim projekcie okładki do albumu koncertowego afroamerykańskiego muzyka jazzowego Milesa Davisa Agharta.