Wybuch rewolucji filipińskiej z 1896 zastał Poncego w Barcelonie. Tam też został aresztowany. Po wyjściu na wolność udał się do Francji. Zdołał wreszcie dostać się do Hongkongu, gdzie włączył się w aktywność polityczną, wchodząc w skład rewolucyjnego rządu filipińskiego z Emiliem Aguinaldo na czele. W 1898 jako przedstawiciel rządu udał się do Japonii. Uznaje się go za jednego z pierwszych filipińskich dyplomatów. W Japonii właśnie zaprzyjaźnił się z Sun Jat-senem. Poślubił też Okiyo Udanwarę, pochodzącą z dawnego samurajskiego rodu. Udało mu się przy tym zaaranżować dodatkowe dostawy japońskiej broni dla filipińskiej armii. Statek przewożący jednak owo uzbrojenie uległ zniszczeniu.
Ponce powrócił do kraju dopiero w 1908. Został redaktorem pisma El Renacimiento, współzakładał również El Ideal, organ prasowy Partii Nacjonalistycznej. Wybrano go w skład Zgromadzenia Filipińskiego, w którym to reprezentował swą rodzinną prowincję. Kontynuował aktywność pisarską, chociażby publikując artykuły o znanych Filipińczykach. Zmarł w Hongkongu.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Filipińscy parlamentarzyści Kategoria:Filipińscy pisarze Kategoria:Urodzeni w 1863 Kategoria:Zmarli w 1918