Gola Dhoro – starożytna osada protomiejska należąca do cywilizacji doliny Indusu, obecnie stanowisko archeologiczne w zachodnich Indiach, w stanie Gudźarat, w dystrykcie Kaććh. Stanowisko obejmuje niewielką, ufortyfikowaną osadę o powierzchni niespełna dwóch hektarów i wymiarach około 50x50 metrów składającą się z otoczonej murem „cytadeli” oraz „dolnego miasta”, z kwaterami mieszkalnymi i zakładami rzemieślniczymi zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz umocnionego obszaru.
Wykopaliska Archeolodzy datują osadę w Gola Dhoro na lata 2500–2000 p.n.e., czyli na okres trwania właściwej kultury harappańskiej. Od 1996 r. w tym miejscu prowadzone są wykopaliska przez Uniwersytet Maharaja Sayyajirao w Vadodarze. Stwierdzono istnienie domów i budynków gospodarczych wzniesionych z cegły mułowej. Dokonano tu znaczącego odkrycia – znaleziono unikalną pieczęć harappańską (pochodzącą prawdopodobnie z terenu współczesnego Pakistanu), która jest pusta w środku i jest pierwszą, i jak dotąd jedyną znalezioną tego rodzaju. Wykopaliska w tym miejscu dały dowody na to, że prowadzono w tym miejscu rozwiniętą działalność gospodarczą, produkcyjną oraz, że zajmowano się handlem.