Utwory teatralne jego autorstwa wystawiały także inne żydowskie grupy teatralne.

Po zakazaniu wystawiania sztuk teatralnych w języku jidysz na terenie Imperium Rosyjskiego wrócił do Wilna i poświęcił się pisarstwu. Jego twórczość określano mianem „szomeryzmu”, co oznaczało literaturę sztampową i efekciarską. W 1888 roku Szolem Alejchem opublikował Szomers miszpet (Sąd nad Szomerem), w którym krytykował Szomera i jego twórczość.

W 1889 roku wyjechał do Nowego Jorku, gdzie rozpoczął wydawanie czasopism „Der menczenfrajd” (do 1891), „Land chohem” (1893–1894) i „Der jidyszer pok” (1894). W swoich czasopismach publikował swoją twórczość w formie odcinków. W 1900 roku wystawił sztukę Di jidisze emigranten oder der bigamist (Żydowscy emigranci albo bigamista), która okazała się dużym sukcesem. Następnie ponownie zaczął tworzyć sztuki teatralne. Był również stałym współpracownikiem dziennika „Morgen żurnal”.

Zmarł na chorobę nowotworową. Został pochowany na w Ridgewood.

Uwagi

Przypisy