Chronologia S.R. Rao sklasyfikował odkryte osady na trzy główne okresy rozwoju miasta z trzema podokresami w kulturze harappańskiej. Daty podane przez S.R. Rao to:
Okres I – okres mikrolityczny, brak ceramiki z tego okresu: 3000 p.n.e. Okres II – okres harappański Okres II A – właściwa kultura harappańska: 2000–1500 p.n.e. Okres II B – kultura postharappańska: 1500–1100 p.n.e. Okres II C – faza przejściowa (faza schyłkowa): 1100–1000 p.n.e. Okres III – okres lśniącej, czerwonej ceramiki: 1000–800 p.n.e.
Pierwsza osada istniejąca w tym miejscu w czasach okresu I nie wykazuje ciągłości ani cech wspólnych z kolejnymi (induskimi), a pomiędzy okresem I a II pojawia się pustka osadnicza, o której świadczy to, że znaleziska z epoki I są oddzielone prawie metrowej grubości warstwą osadów od znalezisk okresu II. Przypuszcza się, że ponowne zasiedlenie stanowiska około 2000 roku p.n.e. miało miejsce na skutek trzeciej z kolei powodzi w sąsiednim Lothalu, co mogło wymusić na części tamtejszych mieszkańców zmianę miejsca zamieszkania. Od tamtej pory stanowisko, aż do ostatecznego jego porzucenia około 800 r. p.n.e.