Pascual Hicaro Poblete (ur. 17 maja 1857 w Naic, w prowincji Cavite, zm. 5 lutego 1921 w Manili) – filipiński dziennikarz, pisarz i tłumacz.

Życiorys Urodził się w Naic w prowincji Cavite jako syn Francisco Hicaro oraz Marii Poblete. W życiu dorosłym używał przede wszystkim nazwiska matki. Szybko związał się z krajowym środowiskiem prasowym. Już bowiem po ukończeniu nauki w Liceo de Manila został przyjęty na praktykę dziennikarską do pisma La Oceania Española. Spędził w nim łącznie dekadę, publikując na jego łamach rozmaite artykuły i eseje. W 1882, na zaproszenie Marcelo H. del Pilara, był jednym z członków zespołu redakcyjnego Diariong Tagalog, pierwszej tagalskojęzycznej gazety. W późniejszych latach stał za powstaniem rozmaitych tytułów prasowych, czasem ukazujących się w języku hiszpańskim, czasem zaś po tagalsku. Dziennikarstwo wykorzystywał jako narzędzie do ukazywania konieczności reform o charakterze liberalnym, zarówno w życiu politycznym, jak i szerzej w życiu społecznym. Jego działalność była postrzegana przez wciąż kontrolujących Filipiny Hiszpanów jako niepożądana aktywność wywrotowa.