Lebanorthocladius – wymarły rodzaj muchówek z rodziny ochotkowatych i podrodziny Orthocladiinae. Obejmuje tylko jeden wczesnokredowy gatunek, L. furcatus.
Taksonomia Rodzaj i jego gatunek typowy opisali po raz pierwszy Isabelle Veltz, Dany Azar i André Nel w 2007 roku na łamach „African Invertebrates”. Opisu dokonano na podstawie inkluzji w bursztynie libańskim, datowanej na neokom we wczesnej kredzie. Odnaleziono ją w Kada Dżazzin w muhafazie Al-Dżanub na południu Libanu. Nazwa rodzajowa powstała z połączenia słów Liban i Orthocladius, zaś epitet gatunkowy oznacza po łacinie „rozwidlony” i nawiązuje do budowy gonostylika.
Morfologia Głowa miała 0,12 mm długości, nagie oczy i pozbawiona była przyoczek. Wyraźnie owłosione czułki miały niespełna 0,8 mm długości i zbudowane były z 16 członów, z których trzonek był szeroki i zaokrąglony, a nóżka bardzo krótka.
Tułów miał niecałe 0,5 mm długości i prawie 0,4 mm wysokości. Na tarczce i zatarczy brak było szczecinek, a na tej drugiej też podłużnej bruzdy. Tarcza śródplecza opatrzona była wzgórkiem, pozbawiona zaś szczecin lancetowatych. Skrzydło przednie miało ponad 0,8 mm długości, niespełna 0,3 mm szerokości i przezroczystą, nagą błonę.