Getto w Sompolnie – getto żydowskie utworzone podczas II wojny światowej przez okupantów na terenie Sompolna.
Historia W 1939 roku w Sompolnie mieszkało około 1200 Żydów. Po zajęciu przez Niemców Sompolna podczas kampanii wrześniowej wszyscy dorośli Żydzi w mieście zostali wezwani na rynek miejski, gdzie wygłoszono przed nimi przemówienie. Następnie pozwolono Żydom rozejść się do domów, mimo to, niemieccy żołnierze zaatakowali rozchodzących się Żydów, oskarżając ich o próbę ucieczki. Następnie zamknięto synagogę, którą zaczęto wykorzystywać jako magazyn. Niedługo później zamknięto lub ograbiono większość żydowskich sklepów, lokalni przestępcy wraz z Niemcami atakowali także żydowskie mieszkania.
W Sompolnie powołano 3-osobowy Judenrat, któremu nakazano codziennie dostarczać 50 Żydów do prac przymusowych. Wprowadzono także godzinę policyjną, obowiązującą codziennie po 20. Żydzi byli wykorzystywani do pracy przy sprzątaniu niemieckich domów, zamiatania ulic, czyszczenia toalet oraz rąbania drewna. Żydów zmuszono do rozwinięcia na ziemi zwojów Tory i tańczenia na nich, kilkukrotnie dochodziło także do pogromów.