Po krótkiej współpracy z Matuszewiczem zrezygnował i dalej samodzielnie zwiedzał Włochy oraz Wyspy Jońskie, na których przez kilka miesięcy pracował jako geodeta i kreślarz. Po powrocie do Niemiec w 1818, krótko studiował kolejno na Akademii Sztuk Pięknych w Monachium i Akademii Sztuk Pięknych w Dreźnie, skąd przeniósł się w 1819 r. do Nysy, gdzie zarabiał jako malarz portrecista oraz wykonawca obrazów kościelnych. W 1822 osiadł w Poznaniu, prowadząc tam do końca życia pracownię malarską o tym samym profilu co w NysieZałęska 1975, s. 345, 346.. W Poznaniu osiągnął duży sukces zawodowy i pozycję najbardziej wziętego miejscowego wykonawcy portretówZałęska 1975, s. 347.. Poślubił Annę z d. May, mieli dwie córki i syna EmilaZałęska 1975, s. 345.. Gillern podpisywał się na obrazach imieniem EdwardZałęska 1975, s. 346., stąd w literaturze czasami występuje jako Edward Gillern (np.Załęska H. 1967: Edward Gillern – malarz poznański z pierwszej połowy XIX wieku. Rocznik Muzeum w Toruniu, 2 (3-4), s. 35–69.).
Szereg portretów pędzla Gillerna znajduje się w kolekcji Muzeum Narodowego w Poznaniu, dwa w toruńskim Muzeum Okręgowym i jeden w poznańskim Muzeum ArchidiecezjalnymZałęska 1975, s.