W 1950 Juliusz Simonides zamontował nową głowicę, zdemontowaną z wiatraka w Piechowicach. Wiatrak funkcjonował do połowy lat 50. XX wieku. W następnych latach prowadzono w nim śrutowanie, aż w końcu zaprzestano korzystania z obiektu. Część narzędzi znajdujących się w wiatraku przeniesiono do Muzeum Wsi Opolskiej w Opolu. W latach 70. XX wieku z inicjatywy konserwatora zabytków wymieniono gontowy dach na budynku. Użyto do tego niewłaściwych gwoździ, które z czasem przerdzewiały i przestały trzymać. Skrzydła wiatraka zostały zdemontowane w latach 90. XX wieku.
W 2003 pod wiatrakiem zorganizowano plener poetycko-malarski. Rodzina Tomalów nie zgodziła się na odsprzedanie obiektu wiatraka gminie Biała, która zamierzała zabezpieczyć budowlę przed niszczeniem.
Architektura mały|lewo|Zabudowania gospodarcze wraz z wiatrakiem Wiatrak sąsiaduje z zabudowaniami gospodarczymi. Obiekt został wzniesiony z cegły na planie okręgu. Wewnątrz jest w całości drewniany. Ma cztery kondygnacje. Ściany pochyłe, z drewnianą głowicą, w przeszłości nakrytą dachem namiotowym, gontowym.
Skrzydła wiatraka były obrotowe i mogły być ustawiane w zależności od kierunku wiatru.