Dłuższe ściany są dzielone parami smukłych pilastrów jońskich w wielkim porządku. Na osiach ścian przebito w pionie po dwa okna: prostokątne, zamknięte półkoliście, a nad nimi okulusy. Pierwotnie w przyziemiu ścian narożnych znajdowały się dodatkowo płyciny przebite górą w formie okienek termalnych (obecnie dolne partie tych ścian są całkowicie przebite). Otwór wejściowy, w elewacji pn.–wsch., wyróżniono portalem z dwiema toskańskimi półkolumnami. Wewnątrz ściany, na wysokości dwóch trzecich, podzielone zostały na dwie kondygnacje wyznaczone wydatnym, obiegającym belkowaniem, wyłamanym nad oknami środkowymi dłuższych ścian. Dolną część dzielą pilastry o uproszczonych głowicach jońskich, ujmujące okna i naroża ścian. Górna partia artykułowana jest  lizenami. W podłuczach arkad okiennych oraz we fryzie belkowania przetrwały relikty klasycyzujących malowideł ściennych o motywach girland. Pierwotnie kaplicę przekrywał ostrosłupowy dach z dachówki, zwieńczony przysadzistą wieżyczką na sygnaturkę, zakończoną hełmem. Pierwotnie była otoczona parkanem z murowanymi słupkami, obsadzonym topolami włoskimi. Dziś nieużytkowana budowla pozostaje w ruinie.