Kaplica jezuitów w Duboji – zabytkowa barokowa kaplica z 2. ćw. XVIII w., znajdująca się na terenie dawnego parku dworskiego we wsi Duboja, w rejonie pińskim obwodu brzeskiego Republiki Białorusi. Pierwotnie kaplica przy rezydencji jezuitów pińskich, następnie prywatna kaplica dworska. Obecnie nieużytkowanaAnna Oleńska, Kaplica pw. Podwyższenia Krzyża Św. w Duboi, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, cz. V, Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa brzeskolitewskiego, t. 3, red. Dorota Piramidowicz, Międzynarodowe Centrum Kultury, Kraków 2015, s. 221–239, il. 462-501 – tam wcześniejsza bibliografia i wykaz źródeł..
Historia Duboja w 1. połowie XVII w. należała do kanclerza w. lit., starosty pińskiego Albrechta Stanisława Radziwiłła, fundatora konwentu i kościoła jezuitów w Pińsku. Około 1638 r. z jego rąk do jezuitów przeszła również Duboja, z przeznaczeniem na letnią rezydencję konwentu i zarazem stację misyjną. Wkrótce została tu ustanowiona kaplica, początkowo p. w. Św. Andrzeja Apostoła, następnie p. w. Podwyższenia Krzyża Św.