Architektura Kaplica jest położona na terenie parku dawnej rezydencji jezuitów, następnie siedziby rodziny Kurzenieckich. Pierwotnie stała na tyłach dworu (istniejącego do r. 1944), po jego pd.-wsch. stronie, nad niewielkim stawem, stanowiącym element bogatego systemu wodnego założenia parkowego.
Orientowana. Murowana z cegły, tynkowana, z kryptą pod korpusem i kruchtą. Korpus-nawa założony jest na planie regularnego sześcioboku, do którego od wschodu przylega kwadratowy aneks zakrystii, a od zachodu – takiż przedsionek-kruchta. Elewacje ujęte są na narożach gładkimi pilastrami toskańskimi w wielkim porządku. W górnej partii ścian znajdują się wysokie zamknięte odcinkowo okna w szerokich tynkowych uszakowych obramieniach. Kruchta, od frontu zwieńczona trójkątnym ogzymsowanym szczytem, ma na osi otwór wejściowy w portalu zamkniętym półkoliście, obwiedzionym szeroką tynkową opaską. Na wsporniki u nasady archiwolty łuku nałożone są kaboszony, a ponad kluczem zawieszona jest jońska woluta.