Po agresji wojsk sowieckich jadąca w kierunku Wilna grupa oficerów i podoficerów powróciła do Kowla, skąd udała się do Małoryty. W Małorycie grupa oficerów i szeregowych Ośrodka weszła w skład Grupy „Brzoza”, a następnie 50 Dywizji Piechoty „Brzoza”. Dywizja „Brzoza” weszła w skład Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Polesie”. Wraz z nią podjęła marsz w kierunku zachodnim i wzięła udział w bitwie pod Kockiem.
W organizowanej w rejonie Szacka improwizowanej Grupie „Szack” pod dowództwem ppłk Jana Sokołowskiego w dniach 13-15 września sformowana została dla jej wsparcia bateria artylerii ciężkiej w składzie 2 armat kal. 105 mm wz.1913 i 2 haubic 155 mm wz.1917. Baterię sformowano ze składu Ośrodka Zapasowego Artylerii Ciężkiej nr 2. Bateria ta dzieliła losy Grupy „Szack”, aż do jej rozwiązania i częściowej demobilizacji 18 września w rejonie Oleska. Jest wielce prawdopodobne, że bateria ta lub jej część dołączyła do Grupy „Kowel” płk. dypl. Leona Koca, lub odeszła na Lubelszczyznę za Bug. W dniach 14-17 września w Kowlu i okolicach sformowano Grupę „Kowel” płk. dypl. Leona Koca w jej składzie sformowano baterię armat 105 mm. Po zarządzonej częściowej demobilizacji grupy na rozkaz gen. bryg. Mieczysława Ryś-Trojanowskiego bateria artylerii ciężkiej z armatami 105 mm wymieniana jest nadal w składzie grupy.