Kontekst biały lub białawy, jednorodny, o grubości około 0,7 mm. Cechy mikroskopowe System strzępkowy monomityczny. Strzępki w kontekście luźno ułożone, szkliste, zewnętrzne rzadko krystalicznie inkrustowane, z widocznymi sprzążkami, cienkościenne lub w niektórych okazach sporadycznie dość grubościenne, o średnicy 2–7,5(–9) µm. W subhymenium strzępki ciasno upakowane, ogólnie wykazujące pogrubienie, brak cystyd, ale szczegóły budowy często niejasne z powodu gęstych, ziarnistych osadów. Podstawki smukło-maczugowate, 20–33 × 4–5,5 µm. Bazydiospory 4,5–7(–8,5) × 1,5–2(–2,5) µm, wrzecionowate do cylindrycznych, w profilu wklęsłe lub wygięte w podstawie, z widocznym, szerokim, tępym wyrostkiem wnęki, często przylegające w grupach po dwa do czterech zarodników. Ściana bazydiospor w KOH szklista, w kwasie mlekowym niebieska, gładka, nieamyloidalna.
Występowanie i siedlisko Podano stanowiska na wszystkich kontynentach poza Antarktydą i Australią. W Polsce do 2003 r. znane było tylko jedno stanowisko podane przez Stanisława Domańskiego w 1967 r. w Białowieskim Parku Narodowym. W. Wojewoda przytoczył je z uwagą, że rozprzestrzenienie tego gatunki i stopień jego zagrożenia w Polsce nie są znane.