Podczas II wojny światowej kościół został opuszczony przez proboszcza i parafian w r. 1943 i znacząco ucierpiał. Dokumenty z 1948 roku opisują go jako całkowicie wypalonego. Po korekcie granic w 1951 roku kościół został zamknięty i przez kolejne trzy lata użytkowany jako magazyn miejscowego kołchozu. Po jego likwidacji w 1980 budynek pozostawał opuszczony i niszczał. W r. 1990 został przejęty przez cerkiew i przebudowanyK. Blaschke, Kościół parafialny pw. Najświętszej Marii Panny w Wojsławicach, [w:] Kościoły i klasztory rzymskokatolickie na terenie dawnego województwa bełskiego, t. 1, red. A. Betlej, A. Dworzak, Kraków 2021, s. 1265-1266..
Architektura Kościół w Wojsławicach znajduje się w centrum wsi. Pierwotnie był średnich rozmiarów świątynią, jednonawową z prezbiterium skierowanym na zachód. Fasada była prosta, z nieznacznie wysuniętą do przodu częścią środkową, poprzedzona kruchtą dobudowaną w 1932 roku. Pierwotnie cały kościół, oprócz kruchty, nie był tynkowany. Nad nawą zbudowano kwadratową wieżyczkę na sygnaturkę.