W XIII wieku Galindia była już opustoszała, prawdopodobnie z powodu najazdów litewskich lub polskich. Po podboju Prus przez zakon krzyżacki ziemia Bertingen została włączona do Warmii i znalazła się w komornictwie olsztyńskim pod administracją fromborskiej kapituły warmińskiej.
W roku 1334 warmiński wójt krajowy Henryk von Luter założył na terenie lauksu Berting drewniano-ziemną strażnicę, która miała chronić osadników przed najazdami litewskimi. Decyzja ta umożliwiała sprawniejsze sprowadzanie osadników oraz lokacje nowych wsi i majątków rycerskich. Zameczek ten znajdował się na wzniesieniu nad jeziorem między obecnymi wsiami Bartążek i Bartąg (dziś teren szklarni w Bartążku). We wrześniu 2025 archeolodzy ogłosili odkrycie pozostałości jego zaplecza.
W następnym roku w sąsiedztwie zameczku założono pierwszą osadę w okolicy. Dnia 27 marca 1335 roku Prusowi o imieniu Mekede nadano 4 włóki (ok. 72 ha) na polu Berting ("in Bertyngen"). Dało to początek wsi rycerskiej Bartążek. W kolejnych latach (1335-1348) nadania czterowłókowe (czasem wspólnie dla braci) w Bartążku otrzymali Prusowie: Sautungen, Coyten, Joniken, Pammertzen, Nagripten, Santungen, Tolnik, Macruten, Gauden, Gnaydapen, Posiauten, Neernitz, Permauden, Perbanden, Reauken, Claus, Rawalden, Trenen, Uspan.