W 1952 podpisała kontrakt z OKeh Records. Producent płytowy Fred Mendelsohn nadał jej wówczas pseudonim artystyczny „Big Maybelle” za sprawą dużego głosu i potężnej postury, która przez całe życie ją deprymowała. Jej pierwszy nagrany w nowej wytwórni utwór od razu trafił na listę przebojów tygodnika „Billboard”. Piosenka Gabbin’ Blues zajęła trzecie miejsce w zestawieniu bestsellerów muzyki R&B. W 1953 utwory Way Back Home i My Country Man powtórzyły ów sukces, plasując się na wysokich pozycjach listy „Billboardu”. W 1955 nagrała piosenkę Whole Lot of Shakin' Goin' On, która pt. Whole Lotta Shakin’ Goin’ On w wykonaniu Jerry’ego Lee Lewisa dwa lata później stała się przebojem światowym. Jeszcze w 1955 przeniosła się do wytwórni Savoy. W 1956 nagrała dla niej swój największy przebój Candy, który w 1999 został uhonorowany umieszczeniem w Panteonie Sławy Grammy (Grammy Hall of Fame).
W tym czasie regularnie koncertowała. W 1957 występowała w Apollo Theatre. W następnym roku pojawiła się na festiwalu jazzowym w Newport. Zaśpiewała utwory All Night Long i I Ain’t Mad at You. Jej występ pokazał Bert Stern w swoim pełnometrażowym filmie Jazz on a Summer’s Day. W obrazie będącym artystyczną relacją z festiwalu wystąpiły m.in. także słynne wokalistki: Mahalia Jackson i Dinah Washington.