Według badaczki Czeczot swoim dziełem daje wyraz zainteresowania pogańskością i staje się kontynuatorem idei Zoriana Dołęgi-Chodakowskiego, choć obu pisarzy różni stosunek do wprowadzenia wiary chrześcijańskiej w miejsce pogaństwa. Zdaniem Łukasza Zabielskiego zbiór Czeczota wyrasta bezpośrednio z tradycji filomackiej i preromantycznej i podobnie jak cała twórczość Czeczota należy do literackiej „międzyepoki” pomiędzy oświeceniem a romantyzmem. Z lepszym przyjęciem dzieło spotkało się na Litwie, gdzie doceniono włączenie elementów folkloru i historii Litwy do dzieła.

Wydawany w Chicago litewski miesięcznik Laiškai lietuviams w swojej recenzji napisał, iż książka jest godna pochwały oraz ma znaczną wartość naukową i artystyczną. Pozycja została określona przez Helenę Gładkowską w artykule, który ukazał się na łamach Kuriera Wileńskiego, mianem arcyciekawej. Gładkowska podkreśliła w nim znaczenie książki dla odkrywania dziejów dawnej Litwy. Większość wydanych książek wykupił Fundusz Otwartej Litwy, który rozdzielił je nieodpłatnie litewskim szkołom. Pozostałe egzemplarze książki zostały szybko wykupione. Egzemplarze Śpiewek były eksponowane w czasie Międzynarodowych Targów Książki w Warszawie w 1996 roku.