Szkody naprawiono z inicjatywy proboszcza, a projekt techniczny przygotował Leopold Mazurek. Przy tej okazji hełmy wież zmieniono na takie, przypominające hełmy kościoła w Warężu.
Większe prace remontowe prowadzono przy kościele w dwudziestoleciu międzywojennym. Podczas tynkowania fasady w r. 1922 odnaleziono sygnaturę muratora Wojciecha Lenartowicza, w kolejnych latach odnowiono fasadę, wszystkie elewacje boczne i wykonano nową polichromię wnętrza.
Kościół u Uhnowie nie ucierpiał podczas II wojny światowej, ale w wyniku napadów band UPA księża katoliccy musieli opuścić miasto w r. 1946. Po ich powrocie kościół funkcjonował do korekty granic w r. 1951. Wtedy przeprowadzono ewakuację wyposażenia kościelnego, m.in. obraz Wniebowzięcie Matki Boskiej z ołtarza głównego trafił do kościoła pw. Świętego Krzyża w Zamościu, obraz Matka Boska Różańcowa do kościoła w Przewodowie, a obraz Św. Anna Samotrzeć do kościoła w Hucisku. Do Werchraty trafiły rzeźby z ołtarza głównego, a figury z bocznych do kościoła w Tarnoszynie. Duża część wyposażenia została przekazana do Dynisk, gdzie spłonęły w pożarze kościoła w r. 1987. Po zamknięciu kościoła przez władze sowieckiej Ukrainy w budynku urządzono funkcjonujący do 1992 roku sklep z meblami. Następnie kościół popadał w ruinę, zawaliła się część sklepień. Od r.